Sohbet'e Giriş

Paran Yoksa Eleştirme


Paran Yoksa Eleştirme

Hayal gücümüz sayesinde her insanın bir “Kişisel İletişim Bankası”na sahip meydana geldiğini düşünebiliriz. Bu bankada kontakt kurulan kişilere ilişkin hesaplar tutulur. Şayet bir tanesini eleştirmeyi planlıyorsak onun şahsi kontakt bankasında bizim amaçlı tutulan hesap artıda olmalı. Başka Bir Deyişle hesapta kesinlikle ücret bulunmalı.
Hesapta ücret yer alması şu manaya geliyor: Eleştireceğimiz kişiye bundan önce övgü başka bir deyişle onay yöneltmiş olmalıyız. Ya da en azından, ona onaylayıcı sözler söylemiş, onu bir birey olarak tanıdığımızı ve ölçüt verdiğimizi belli eden tutumları sergilemiş olmalıyız. Daha önce kısa müddetli de olsa konuşmadığımız, kontakt kurmadığımız birine tenkit yöneltmek genellikle onay görmeyen neticelere sokak açar.
Eleştireceğimiz kişiye “günaydın”, “iyi günler” benzeri basit kontakt kalıplarını yöneltmiş olmamız hesabımızı boş olmaktan kurtaracaktır. Şunlar onay kalıplarıdır. Karşımızdaki kişiye “ben seni onaylıyorum”, “senin var olman benim amaçlı anlamlı”ve benzeri. iletileri iletir.

Yukarıdaki koşullar sağlanırsa hesapta paramızın bulunduğundan söz edebiliriz. Hesapta ücret olması onla beraber bir kontakt geçmişimiz yer aldığı ve bu geçmişin aritmetik olarak mutlak değerinin pozitif meydana geldiği mananını taşır. Başka Bir Deyişle hesabın artıda meydana geldiğini gösterir.
Ne civarı suçsuz, sıkı niyetli ve haklı olursa olsun, ne civarı sevecen ve tatlı dille yapılırsa yapılsın, her tenkit bir saldırıdır esasında. Karşın tarafın benliğine karşı bir saldırı… Saldırı meydana geldiği amaçlı de tenkit yönelttiğimiz birey aracılığıyla onay edilmesi zor. “Kabahat samur kürk olsa, kimse sırtına almaz”
Yaptığımız eleştirinin karşın tarafça onay görmesi onun kontakt bankasındaki hesabımızda ücret bulunup bulunmadığına kocaman ölçüde ilişkili. Zira tenkit inşa ederek esasında, o bankadan ücret çekmekteyiz.

Kategori
: Genel
Yazar
: admin
Etiketler
:

Sizde Yorum Yapın