Sohbet'e Giriş

Kerizliğime övgü

Kerizliğime övgü

KERİZ: 1- Geriz, çirkef, pislik. 2- küfür Kumar. 3- küfür Rahatlıkla kandırılabilen kimse, aptal. 4- küfür Eğlenti…
Türk Lisan Müessesesinin Kocaman Türkçe Sözlüğünde ‘Keriz’in manası böyle! ‘Geriz, çirkef ve pislik’ birisi olmadığımı tahmin ediyorum. Kumarla da uzaktan yakından ilgim yoktur. Ama ‘Kolayca kandırılabilen kimse’ bilhassa de ‘aptal’ tanımlaması tam beni tarif ediyor! Ve şu ahir ömrümde beni bu civarı harika tarif eden yabancı bir kelime de duymadım desem uydurma olmaz… Son vakitlerde olabilir olmaz yerlerde durup durup içimden kendime, “Keriz” diyorum. Bir lokantada esasında yiyecek istediğim değil de karşımdakinin yönlendirmesiyle seçtiğim yemeği yerken, “Bunu değil onu yemeliydin! Kerizsin sen keriz” diye kendime kızıp bir taraftan da, “Oğlum yeniden aç kalkacaksın masadan” diyerek kendimle alay ediyorum.

En söylememem gerekli olan kelimeleri en söylememem gerekli olan yerde olanca şapşallığımla söylerken bizzat kerizliğimin elinde oyuncak olduğumu son olarak ek olarak güzel görüyorum. Karşımdakinin gözlerimin içerisine baka baka uydurma söylediğini bildiğim anda bile, “Belki de ben hata anlamışımdır” diye Polyanna’yı hasetinden çatlatacak aptallıklarım amaçlı bugüne civarı bir minik onurluk ya da madalyayla ödüllendirilmemiş olmam halen beni şaşırtsa da çoğalış üstünde durmuyorum. Bugünlerde sık Aziz Nesinin ‘Arkadaşım Badem Ağacı’ şiirini okuyorum içimden bizzat kendime: “Sen ağaçların aptalı/ Ben insanların/ Seni kandırır havalar/ Beni sevdalar…”

Kategori
: Genel
Yazar
: admin
Etiketler
:

Sizde Yorum Yapın