Sohbet'e Giriş

KALİTELİ MÜZİĞE ÖVGÜ

KALİTELİ MÜZİĞE ÖVGÜ

Hatta Coen Kardeşler’in asıl mevzuyu filmdeki şarkılar üzerinden yansıttıkları bile söylenebilir. Bu tersi çocuk erkek, eskilerin deyimiyle bir sürü “içli” söyleyen, şarkılara ruhunu katan bir müzisyen. Ancak, Amerikan ‘folk’uyla ‘blues’u birleştiren, İngiliz milletçe baladlarına civarı uzanan bu repertuvar ve stil, o senelerin “piyasasına”hitap etmiyor. Filmin en ciddi sahnesinde, tam da Davis’in talihinin döneceğini ümit ettiğimiz bir anda, o dokunaklı “The Death of Quenn Jane” şarkısını dinleyen prodüktör (F. Murray Abraham) “Bunda ücret kokusu alamadım”diyerek yalnızca Davis’i değil, hepimizi düş kırıklığına uğratıyor. Müzik sektörünün yakışıklı beyaz erkekler ile harika bayanların eline geçtiği, ‘folk’un popülerleşip hafifleştiği bir dönemde Davis’in ve
escort van
şarkılarının şüphesiz bir sürü az talihi var. Diğer taraftan, Bob Dylan benzeri ‘folk’un kaderini değiştirecek bir müzisyen de değil Davis. Şayet biliyoruz ki, birçok yakında Bob Dylan geliyor olacak ve devrimci tarzıyla Davis’in de ezgi söylediği Greenwich Village folk kulüplerini sarsacak.
Davis de kocaman ihtimalle (aynı Coen Kardeşler’in onu yazarken esinlendikleri Dave Van Ronk benzeri) Dylan’ın yarattığı bu yepyeni müzik ikliminde ölçüt kazanacak. Şayet folk müziğin tarihi ile ilgili bilgisi olmayan izleyici amaçlı filmin bu istikameti maalesef meydana çıkmıyor; bilhassa final boşlukta kalıyor. Halbuki bir başarısızlık öyküsünden ziyade dipten dibe kalifiye müziği ya da güzel sanatı kutsayan bir film bu.

Kategori
: Genel
Yazar
: admin
Etiketler
:

Sizde Yorum Yapın