Sohbet'e Giriş

Bitmiyor, bitmiyor, bitmiyor


Bitmiyor, bitmiyor, bitmiyor

HER seferinde “Bu son olsun” diyoruz. Her seferinde “Bitecek” diyoruz. Her seferinde “Bitti” diyoruz şayet bitmiyor. Bitmiyor, bitmiyor, bitmiyor. Biz tükeniyoruz. Ölüyoruz, kafa gitti. Beyin ölümümüz meydana geldi. Kol kalkmıyor, öylece durmak istiyoruz. Ne yapacağımızı bilemiyoruz. Tükendik, bıktık. Usandık. Yıldık. Kelime yok. Bundan Sonra yok. Bulamıyorum. Yazamıyorum, düşünemiyorum.
Tam da 10 dk daha önce geçmişim olay yerinden. Hemen Sonra tam bu olay oldu “Ya, bendeniz az daha önce geçtim oradan. Bana da bir birşey olabilirdi”diyorsun şayet hemen sonra durup “Olabilir esasen. O dek can yitip gitmiş. O dek ana-baba evladı gitmiş. Bendeniz geçmişim, kurtulmuşum. Şayet bendeniz yaşarken ölmüşüm”dedirtecek dek üzülüyorsun. Yok şöyle bir duygu.
Nasıl anlatayım? Geçtiğimiz zaman de yazmıştım. Utanıyoruz diye. Bundan Sonra yaşamaktan, spor yapmaktan,

uyumaktan, uyanmaktan, eğlenmekten, gülmekten durumlarını geçtim yakında “Kurtuldum” demekten utanıyorum vaziyetine geleceğiz galiba. Bilmiyorum. Bundan Sonra bendeniz bilmiyorum. “Kafi, kafi, yeter” diye avazım çıktığı dek bağırmak talep ediyorum. Sırf bunu biliyorum.
İŞTE oradan geçtim gittim Günay Restaurant’a. Uzun yıllardır Hülya Avşar’ı izlemiyordum. Cenk Eren’le sahneye çıkacaklardı. Onları izleyecektim. Uzun bir nostalji gecesi olacaktı benim açısından. O zaman Günay tıklım tıklım. Müşteri gösterişli ve iyi. Her birşey yerinde. Cenk Eren çıkıyor daha önce sahneye. İki dirhem bir çekirdek. Ne Türlü heyeişlek, ne türlü hazırlandı. Aynı Şekilde ‘Ferdi Özbeğen Söylüyor’ albümü önce defa görücüye çıkacak aynı şekilde de Hülya Avşar ile uzun bir hazırlık dönemi geçirdi o gece açısından.

Kategori
: Genel
Yazar
: admin
Etiketler
:

Sizde Yorum Yapın